Door Monique
Eigenlijk zou ik vandaag de 1/4 Marathon (10,5 kilometer) in Rotterdam lopen. Helaas is deze run (samen met vele andere evenementen) – volledig terecht – uitgesteld vanwege de Coronacrisis. Heel erg jammer, maar begrijpelijk. Hopelijk kan deze loop in het najaar (de Marathon van Rotterdam staat nu gepland op 25 oktober) alsnog doorgaan.
Gelukkig heb ik aan hardloopmotivatie geen gebrek, eigenlijk ben ik deze periode gemotiveerder dan ooit. Het hardlopen gaat steeds beter sinds mijn blessure (februari 2019) waar ik erg blij om ben. Ik wil deze periode graag aangrijpen om lekker door te trainen en rustig weer een beetje richting mijn ‘oude’ niveau te gaan.
Om toch een doel te hebben schreef ik mij een week geleden in voor de CoronaRUN: een virtuele run die je in je eentje loopt, waarbij je je eigen moment, afstand en route kiest. Na afloop ontvang je een medaille. Tof initiatief waarbij een deel van het inschrijfgeld ook nog eens naar het Nationaal Ouderenfonds gaat.
Het belooft een warme dag te worden dus ik besloot vroeg te gaan lopen: om 9:00 ging ik de deur uit. Ik besloot het net zo aan te pakken als een echte wedstrijd en ging daarom eerst een kort rondje inlopen. Ook had ik een verzorgingspost voor mezelf gemaakt (haha) met water en AA Drink. “Toevallig” ging mijn vader ook lopen en liepen we de eerste kilometer dezelfde richting op dus ik kon mooi (met ruim 1,5 meter afstand natuurlijk) achter hem blijven hangen, wat zorgde dat ik niet te snel van start ging. Ik had een leuke route van 10 kilometer voor mezelf uitgestippeld over het Groningse platteland. Social distancing en 1,5 meter afstand houden lukt hier heel erg goed. Onderweg ben ik maar een handjevol wielrenners, wandelaars en andere hardlopers tegengekomen.
De eerste 5 kilometer had ik wind mee en de zon in mijn rug. De tweede vijf kilometer had ik tegenwind en de zon vol op mijn gezicht. Ondanks dat dat het tweede deel zwaarder maakte heb ik toch vrij vlak gelopen. De laatste twee kilometers kreeg ik het echt wel wat zwaarder en werd het een beetje bikkelen, maar met een eindsprintje liep ik uiteindelijk 10 kilometer nét onder de 50 minuten (49:59), super blij mee! Natuurlijk is dit geen officieel parcours en heb ik de tijd zelf geklokt, maar dat ik in een training deze tijd loop zegt wel wat. Ik wou wel graag een snelle tijd neerzetten, maar dit had ik van tevoren echt niet durven hopen. Deze dag kan nu al niet meer stuk en ik heb eindelijk het gevoel dat ik weer een beetje terugkom op mijn niveau.
Helaas is de deelnemerslimiet (2.500) al bereikt en is inschrijven voor de CoronaRUN niet meer mogelijk, maar er zijn wel veel andere initiatieven, waaronder de CoronaSolo5k, een gratis virtuele run waarbij je op 25 april 5 kilometer loopt. Ik ben ontzettend dankbaar dat het nog steeds mogelijk is om (alleen) hard te lopen en ik hoop dat het zo blijft!
Twaalf Runplougers aan de start in Haren voor de 12,3 km & 21,1 km , na een koude nacht lijkt het een mooie dag te worden. Het zonnetje lacht de lucht is blauw en een prima parcours voor jou! Kortom alle ingrediënten voor een topdag!
Met eindtijden tussen de 1:24,33 tot 2:05,20 kan iedereen trots zijn op zijn/haar prestatie! Het was mijn eerste halve marathon en liep hem net binnen de 2 uur (1:59,49) ik heb genoten deze dag, geweldig om dit samen met jullie te mogen ervaren !
Verslag door Ans
We hadden een oude route uit de kast getrokken, die langs de Groninger Kerken voerde in de dorpjes die we aandeden. We kwamen door Loppersum (2 keer), Westeremden, Stedum, Eenum, Wirdum en Garrelsweer, waar de start en finish was. Het rondje was 25 km, voor degenen 
die toch de 30 km wilden voltooien, moest er dus nog een extra lusje worden gerend. Langs het Damsterdiep over de Rijksweg richting Eekwerderklap en terug over de Stadsweg naar Garrelsweer. Een aantal lopers dachten dat ze bij de Wirdumerklap al weer terug zouden gaan, maar dat was een brugje te vroeg.
Het cateringteam had niet stil gezeten, terwijl wij heerlijk aan het lopen waren, moest zij aan de bak om 30 liter soep te maken en ruim 200 broodjes te smeren. Complimenten daarvoor, het was allemaal dik in orde en de soep was heerlijk en op zijn Gronings schoon op.
Tegen 10.00 uur parkeren bij de PR van Apeldoorn waar een enorme rij mensen stond om de pendelbus te nemen. De organisatie had hier goed op ingespeeld, de bussen kwamen vlot na elkaar aanrijden en we hebben hooguit 5 minuten staan wachten.
Na ongeveer 15 kilometer kwamen we uit het bos en kregen de pittigste klim en een hele lange weg (de Amerfoortse weg) langs pretpark Julianatoren helemaal tot in Apeldoorn. Gelukkig waren de laatste 4 km vooral dalen, heerlijk. Net binnen 2 uur en 30 minuten kwamen Koert en ik over de finish. Dik tevreden met deze tijd.
De terugreis verliep net zo soepel als de heenreis. De bussen stonden al weer klaar of kwamen net aanrijden. We waren het er over eens, uitstekende organisatie en een prachtige loop. Misschien volgend jaar toch maar weer.
Verslag van Eric en Marjan
Marjan ging behouden weg, wilde niets forceren omdat de marathon van vorige week nog zeker in haar lijf zit.
Verslag van Eric
De lange route is deels verandert en een stuk zwaarder geworden door de vele steile stukken. Bij Bad Iburg moesten we een heuse klim toren op, via een brug van 10m hoogte en een km lang door het bos. Prachtig uitzicht maar het hield je wel uit het ritme. Op een gegeven 
moment kwam de regen met bakken uit de hemel. De paden werden nog gladder dan ze al waren en in het bos werd het al aardig schemerig aan het worden. Gelukkig hadden we goede trail schoenen aan om goed door te kunnen lopen naar de finish. Hier stond het heerlijke alkohol vrij bier voor ons klaar radler,pils,weize, zoveel als je maar wilt. Ook dat is weer de Duitse gemudlichheid.
Voor Marjan verliepen de eerste 5km zwaar, kwam daarna lekker in haar ritme. Liep op plek 3, achter 2 jonkies aan. Ze liet zich de “kop” niet gek maken en liep haar eigen race. Op een gegeven moment hadden de 2 dames voor haar een inzinking. Marjan ging hen voorbij en werd als Ziegerin binnen gehaald. Tot slot Eric, die liep een negatieve split, had moeite met de eerste 15 km, kwam niet goed in z’n ritme. Gelukkig het 2e deel lekker kunnen versnellen en kwam met een tevreden gevoel over de finish.
Vrijdagochtend om 7.30 uur vertrek vanaf v/d Valk te Zuidbroek voor “onze” 5e editie Berlijn. Wederom met Gerard ter Beek reizen, welke de reis in de puntjes verzorgd. We hoeven ons dus nergens druk om te maken, we laten ons lekker leiden! Om 16 uur aangekomen bij het voormalig vliegveld Tempelhof. Het vliegveld wat midden in Berlijn ligt met een enorme historie, een pompeus gebouw wat neer is gezet door Hitler. Ook tijdens de Koude Oorlog heeft het er een en ander afgespeeld wat niet prettig geweest moet zijn.
Zondag om 6.45 uur in bus ri. de start. Eerst onze kleding afgegeven en daarna in het park in voor het inlopen en de nodige rek en strek oefeningen. Om 9 uur naar het startvak, door de connecties die we hebben staan we nagenoeg vooraan, erg blij mee. Nadat de Toppers zijn voorgesteld met de nodige opbeurende muziek wordt om 9.15 uur het startschot gelost. De wereldlopers gaan van start, niet veel later mogen wij dan ook los. Echt met de vraag wat wordt het vandaag?. Tijdens de eerste 7km dacht Eric daadwerkelijk aan stoppen. Ook liep Marjan met de gedachten om bij het 21km punt uit te stappen. Op een gegeven liepen we in de regen, eerst miezerde het wat, later nog wat heftiger, er kwamen zelfs plassen op het parcours waar je niet meer om heen kon. Of dit positief uitpakte bij Marjan en Eric, wie zal het zeggen? Marjan herpakte zich heel mooi en moest tegen zich zelf zeggen, “ niet te hard he, het is “maar” een training ‘. Met een tijd van 3.11. kwam zij dan ook heel voldaan over de finish. En dat ook nog met 2 sanitaire stops. Na de 7km is Eric toch door gelopen, wel met onregelmatige km tijden kwam hij uiteindelijk tevreden over de finish met een eind tijd van 3.45.35. Zijn Garmin gaf 43.11 km als gelopen afstand aan!.