CoronaRUN – 5 april 2020

Door Monique

Eigenlijk zou ik vandaag de 1/4 Marathon (10,5 kilometer) in Rotterdam lopen. Helaas is deze run (samen met vele andere evenementen) – volledig terecht – uitgesteld vanwege de Coronacrisis. Heel erg jammer, maar begrijpelijk. Hopelijk kan deze loop in het najaar (de Marathon van Rotterdam staat nu gepland op 25 oktober) alsnog doorgaan.

Gelukkig heb ik aan hardloopmotivatie geen gebrek, eigenlijk ben ik deze periode gemotiveerder dan ooit. Het hardlopen gaat steeds beter sinds mijn blessure (februari 2019) waar ik erg blij om ben. Ik wil deze periode graag aangrijpen om lekker door te trainen en rustig weer een beetje richting mijn ‘oude’ niveau te gaan.

Om toch een doel te hebben schreef ik mij een week geleden in voor de CoronaRUN: een virtuele run die je in je eentje loopt, waarbij je je eigen moment, afstand en route kiest. Na afloop ontvang je een medaille. Tof initiatief waarbij een deel van het inschrijfgeld ook nog eens naar het Nationaal Ouderenfonds gaat.

Het belooft een warme dag te worden dus ik besloot vroeg te gaan lopen: om 9:00 ging ik de deur uit. Ik besloot het net zo aan te pakken als een echte wedstrijd en ging daarom eerst een kort rondje inlopen. Ook had ik een verzorgingspost voor mezelf gemaakt (haha) met water en AA Drink. “Toevallig” ging mijn vader ook lopen en liepen we de eerste kilometer dezelfde richting op dus ik kon mooi (met ruim 1,5 meter afstand natuurlijk) achter hem blijven hangen, wat zorgde dat ik niet te snel van start ging. Ik had een leuke route van 10 kilometer voor mezelf uitgestippeld over het Groningse platteland. Social distancing en 1,5 meter afstand houden lukt hier heel erg goed. Onderweg ben ik maar een handjevol wielrenners, wandelaars en andere hardlopers tegengekomen.

Links: mijn mini-verzorgingspost. Rechts: finish foto met nu nog een denkbeeldige medaille.

De eerste 5 kilometer had ik wind mee en de zon in mijn rug. De tweede vijf kilometer had ik tegenwind en de zon vol op mijn gezicht. Ondanks dat dat het tweede deel zwaarder maakte heb ik toch vrij vlak gelopen. De laatste twee kilometers kreeg ik het echt wel wat zwaarder en werd het een beetje bikkelen, maar met een eindsprintje liep ik uiteindelijk 10 kilometer nét onder de 50 minuten (49:59), super blij mee! Natuurlijk is dit geen officieel parcours en heb ik de tijd zelf geklokt, maar dat ik in een training deze tijd loop zegt wel wat. Ik wou wel graag een snelle tijd neerzetten, maar dit had ik van tevoren echt niet durven hopen. Deze dag kan nu al niet meer stuk en ik heb eindelijk het gevoel dat ik weer een beetje terugkom op mijn niveau.

Helaas is de deelnemerslimiet (2.500) al bereikt en is inschrijven voor de CoronaRUN niet meer mogelijk, maar er zijn wel veel andere initiatieven, waaronder de CoronaSolo5k, een gratis virtuele run waarbij je op 25 april 5 kilometer loopt. Ik ben ontzettend dankbaar dat het nog steeds mogelijk is om (alleen) hard te lopen en ik hoop dat het zo blijft!

Links: mijn route! Rechts: mijn splits, redelijk vlak gelopen.