Waar een klein dorp groot in kan zijn; gezelligheid door kleinschaligheid. Deze keer een Jubileum editie met een Marathon!
Onder ideale weersomstandigheden werden de de verschillende afstanden gelopen. Vooraf stonden de runplougers bij elkaar met een voorbeschouwing, hoe zou het gaan met welke strategie. Hierbij werden we ondersteund door Elsbeth, Erwin en dochter Roos. Die ons bij de start aanmoedigden en ook in de laatste meters naar de finish nog moed in schreeuwden. Dat helpt, zeker weten. Dankjewel en succes morgen bij de tocht.
Het was voor Ernst Jan, Jennifer en dochter Imelsa een bijzondere dag. Zij stonden voor de eerste keer aan de start voor een hele en een halve marathon.
De routes waren net als de voorgaande jaren, de hele was een aantal ronden van de halve. Niet altijd leuk, maar voor de 26 starters van de hele goed te doen. Je loop wordt wel overzichtelijk.
Wie stonden voor de verschillende afstanden aan de start:
Hele marathon Ernst-Jan, halve Jac, Dick en Jennifer, 10 km Frouk, 4 mijlTineke en Jan Helmantel.
Door de verschillende starttijden en afstanden zien je na afloop niet alle andere lopers binnen komen, maar iedereen is weer over de finish gekomen. Waarbij Ernst-Jan een hele mooie tijd heeft gelopen en de 4de plaats heeft behaald.
Afgelopen zondag was het dan weer zo ver…..de loopfietsproef marathon in Westerbork. Hier doen wij al een aantal jaren aan mee samen met Koert en Ans. Vorig jaar waren Mark en Sarah ook van de partij en dit jaar wij alleen.
We gaan altijd voor de marathon , dus een halve marathon fietsen en een halve marathon wandelen. We waren niet goed getraind enhadden een eerste familiedag georganiseerd bij ons thuis waarop wij besloten een halve te doen.
Het was prachtig weer om te lopen en na een fanatieke warming up gingen we om 10 over 10 van start, de eerste groep van de halve marathon. Dick op de fiets en ik lopend. Het is een prachtige route langs verharde en onverharde paden door het bos, heide, en het dorpje Orvelte.
Wij wisselen bij iedere verzorgingpost, dat kan na 3 km zijn maar ook na 5 km. De eerste stop werden we verrast op een bladerdeegbroodje met kaas en mosterd, de 2e een heerlijke smoothy vergezeld door een mannenkoor, de 3e stop 2 stukken fruit en de 4e stop procecco met een blokje kaas. Wat wil je nog meer…🤣
Vervolgens naar de finish ,fiets wegzetten, en via de rode loper de bel luiden en met een drankje in de hottub genieten van deze mooie dag! Na ons omgekleed te hebben konden we nog iets te eten halen,wij kozen voor nasi met sate.
We zijn daarna 4x op de foto gezet en een fotokaart was de herinnering voor deze prachtige dag. Er deden ook nog een paar bekenden, voor een groot deel van ons, mee. Jan Holterman met Geesje en hun dochter met zoontje. Marieke Bru en Markus waren er ook. Onder het genot van een bitterballetje hebben we gezellig bijgekletst.
Zondag 13 september stond de 4 Mijl van Sneek op het programma. Toen ik me hiervoor aanmeldde, had ik nog geen idee dat ik een dag eerder ook aan de Run van Winschoten zou meedoen.
De Run van Winschoten was voor mij persoonlijk al een pittige loop. Vooral de laatste 2 kilometer begonnen de benen aardig te protesteren. Niet zo gek trouwens, want echt veel lopen doe ik dit jaar niet meer. Af en toe een 5 kilometer en dat is het eigenlijk wel. Toch noteerde ik in Winschoten mijn beste 10 kilometer van 2026: 1:01:34. (strava) Bij de start werd ik nog stevig aangemoedigd door Mark. Dank daarvoor, Mark! Dat helpt toch weer om die eerste kilometers enthousiast te beginnen. 💪
Maar goed, een dag later stond Sneek alweer op het programma. Samen met Arnold en Siemon gingen we richting Snits. En zoals altijd hadden we weer een belangrijk doel: zo dicht mogelijk bij de start parkeren. Sportief zijn is één ding, maar onnodig wandelen naar de start… daar doen we liever niet aan. 😜
We reden een paar rondjes door Sneek en vonden uiteindelijk een ideale parkeerplek op ongeveer vier minuten lopen van het Martiniplein. Perfect! Nummers ophalen en klaar voor de wedstrijd, dachten we.
We hadden onze startnummers netjes via de mail ontvangen en gingen in de rij staan. Na ongeveer tien minuten waren we eindelijk aan de beurt. Vervolgens kregen we te horen dat we bij aankomst eerst ons nummer uit de mail hadden moeten scannen om daarna pas een officieel startnummer te krijgen. Tja… daar hadden we dus nét tien minuten voor in de rij gestaan. 😑
We waren niet bepaald enthousiast, Friese humor?
Vijf minuten voor de start toch maar richting het startvak. Er deden zo’n 1.600 deelnemers mee en er stond een behoorlijke rij. Normaal gesproken zoek ik netjes mijn plekje achteraan op, maar deze keer had ik geen zin om nog een halve dag onderweg te zijn voordat ik überhaupt mocht beginnen. Dus maar even over een hekje gestapt en ineens stonden we bijna vooraan. Probleem opgelost. 😎
De 4 Mijl van Sneek is een mooie loop dwars door de historische binnenstad. Je loopt door de gezellige straten van Sneek, langs grachten en over de bekende Waterpoortgracht. En wat vooral opviel: er stonden echt honderden toeschouwers langs de route. Dat geeft toch net dat beetje extra motivatie wanneer je benen ondertussen zeggen dat ze liever ergens op een terras willen zitten.
Met behoorlijk wat moeite hield ik ongeveer 6:00 min/km vast. Niet verkeerd gezien de dag ervoor en het gebrek aan trainingskilometers dit jaar. Uiteindelijk kwam ik binnen in net geen 38 minuten. 37:56 sec.(strava) Dik tevreden dus! 🏃♂️💨
De tweede en tevens laatste ronde ging onder andere door de Waterpoortgracht. Daar werden we luid toegezongen door een muziekfanfare.
Na de finish was het tijd voor het belangrijkste onderdeel van de dag: de sportieve hersteltraining. Samen met Arnold en Siemon hebben we nog een paar drankjes gedaan bij verschillende kroegjes in Sneek, oftewel Snits. 🍻
Deze loop stond al een tijdje op mijn lijst om eens te lopen, nu is het er toch eens van gekomen.
De loop is vernoemd naar het nabijgelegen Proostmeer, een schilderachtige achtergrond voor de hardloopwedstrijd. Het parcours van de Proostmeerloop gaat langs kronkelende paden, groene weilanden en mooie uitzichten. Het is een uitdagend parcours van 1 is 5 km of 2 rondes is 10 km.
Lekker kleinschalig, maar zeer goed geregeld, met veel drinkposten en opgeluisterd met muziek. Een fanfare, een box bij huis en auto tot en met een band. Met voor velen van ons een bekende zangeres Karin de vrouw van Henk. Je weet wel wie ik bedoel.
Ik was niet de enige van de Runploug, ook Erwin deed mee. We kwamen kort na elkaar over de finish, met de constatering dat we beiden lekker hebben gelopen. Als beloning kregen we een knal geel shirt. Dat komt goed uit nu het ‘s avonds weer donker wordt, vallen wij in ieder geval op.
Zondag kwam ik erachter dat ook Rick had meegedaan. Rick waar was jij? Wij hebben je niet gezien, maar toch leuk dat je er ook bij was.
Zaterdag 22 augustus vierde de Runploug haar 25-jarig bestaan met een jubleumloop. Er waren vijf ronden uitgezet van 5 km in totaal 25 kilometer te lopen.
De rondjes varieerden van landelijk (deels door het weiland) tot verhard of een combinatie van deze twee. Na de loop ontving elke deelnemer een mooie herinnering en een drankje met een heerlijk gebakje, gesponsord door onze eigen bakker Henk Post. Bedankt Henk voor deze lekkere traktatie.
We kunnen terugkijken op een prachtige dag, de vele foto’s spreken voor zich.
Veel kijkplezier!
De foto’s hieronder zijn van fotograaf Herman Rinket.
Verder heeft Peter van der Hulst ook mooie foto’s gemaakt, deze zijn te zien via deze link.
Het begon met een poll van Eric in de app. Wie gaat wel/niet naar deze loop. Dat betekent deze avond dus geen training. Een stuk of 11 aanmeldingen om te gaan.
Volgens mij is dit traditie getrouw de eerste loop op maandagavond na de vakantie. Sinds vorig jaar zijn het 2 rondjes van 5 km. Dit begint al te wennen, ook zat er meer publiek langs de kant om aan te moedigen.
Wie kwamen aan de start om 19.00 uur voor de 10 km; Erwin, Mark, Jac, Jan P, Jan H. José, Ernst Jan, Dick en Frouk. Om 19.05 start de 5 km met Rick, Henk, Tinette, Elsbeth en Christiaan.
Helaas moest Tineke zich afmelden. Maar tot mijn verbazing waren Rick en Elsbeth er wel. Beiden gingen voor een rustig rondje om te kijken waar ze staan en hoe het gaat. Klasse hoor. José had in haar vakantie niet getraind en deed het rustig aan. Ook was het fijn om Christiaan te zien. Bij Mark liep het anders dan gedacht, na 3 km was zijn tempo eruit. Ernst Jan daarentegen was zeer tevreden met zijn loop en tijd. Soms loop je lekker en goed en soms is het vechten. Toch is iedereen weer over de finish gekomen.
Na de finish startnummer en chip in leveren en je ontvangt een herinnering, maar ook een suikerbrood van onze bakker Henk. Gezien de reacties in de app viel dat zeer in de smaak. Top Henk.
Nog even napraten en we gaan weer tevreden naar huis. Toch maar weer gedaan.
Een jubileum vier je natuurlijk niet alleen met een mooie loop, maar ook met lekker eten en gezellig napraten!
Na afloop van de jubileumloop op zaterdag 22 augustus nodigen we alle leden én oud-leden van De Runploug van harte uit voor een feestelijke BBQ bij het dorpshuis van Garrelsweer.
Of je nu één of meerdere rondjes hebt gelopen, hebt gewandeld of gewoon gezellig wilt aanschuiven: we vinden het vooral leuk om samen stil te staan bij 25 jaar De Runploug en herinneringen op te halen. Zoals bijvoorbeeld aan de Run van Winschoten!
🕔 Aanvang BBQ: aansluitend aan de jubileumloop (rond 17.30 uur)
Om te zorgen dat er voor iedereen voldoende lekkers is, vragen we je om je vooraf aan te melden.
Aanmelden Meld je uiterlijk 15 augustus aan door een e-mail te sturen naar Eric Helmantel: h.j.helmantel@umcg.nl. Partners zijn ook welkom en we vragen 10 euro p.p.
We hopen je op 22 augustus te zien om samen te proosten op 25 mooie jaren Runploug! Ken je oudleden, dan graag dit bericht met hun delen!
Namens
Het bestuur van de Runploug
Wil je je aanmelden voor de jubileumloop? Meer info op de site onder 25 jaar Runploug
Een leuke, afwisselende en uitdagende loop op het eiland. Bij de overtocht gelijk maar een weekend uit van gemaakt. Heerlijk relaxed. Vrijdag na de aankomst komen we de eerste runplougers tegen, Koert en Ans. Zij zijn op de fiets het eiland aan het verkennen. De tassen weggebracht en ingecheckt. Dan direct maar de boodschappen doen. Voordat ik mijn T shirt ga halen in de toxbar. Daar zie ik Rick en later Dick en Rieky.
Zaterdagochtend na een lekker ontbijt begint de voorbereiding voor de loop. Rond 12.15 uur staan we in de zon klaar voor de start van de 10 mijl, daarna start de 5 km en nog een aantal minuten later de 10 km. Deze keer besef ik pas goed dat het best een pittige loop is. Dat wordt ook gezegd van Terschelling en Ameland, maar deze loop hoort ook in dat rijtje. Geen strand, maar een paar km duinpad met mulzand en stekelbosjes, gevolgd door de klim naar de vuurtoren en dan de vele duinen die volgen. Het laatste stuk bij onder langs de dijk en denk je ik ben er bijna, toch weer aanzetten na het keerpunt. Het eind komt in zicht, de laatste aanmoedigingen van de muziek en daar is de finish.
Tuurlijk denk je onderweg, nee niet nog een duin. Dit ben je na de finish snel weer vergeten, vooral na een gezellig ontvangst van familie en runplougers. Dank, ook voor het support onderweg.
De een gaat een drankje doen, de ander gaat douchen voor de reis terug. Wij gaan naar onze accommodatie, douchen, drinken, eten en napraten. Vooruit we gaan toch nog een wandeling maken om de benen te strekken. De zondag op de fiets het eiland rond en maandag weer naar huis. Het was weer een geweldig mooi weekend, ik heb genoten.
Wie deden er mee?
5 km Joost (Rick), 10 km Henk, Remco, Jac, Tineke, Marjan, 10 mijl Ronald, Dick, Menno Z, José en Frouk
Hieronder een kleine greep uit de foto’s
En hieronder de link naar heel veel foto’s gemaakt door Herman Rinket
Na 2 maanden schuurtraining begint het te kriebelen, het voorjaar komt eraan en het is tijd om weer een wedstrijd te lopen. Haren een echte voorjaarsklassieker, gezellig en goed georganiseerd, maar wel snel volgeboekt.
Wie dit nog meer dachten waren Sarah en Agnes voor de 5 km, Elsbeth en Erwin doen de 10 km, Mirjam, Jack, Ronald, Mark en Frouk gaan voor de halve. Helaas moest Henk zich afmelden omdat hij ziek was. In de sporthal was Eric ook aanwezig om ons succes te wensen.
Het parcours voert door het Hondsruglandschap, Noordlaarderbos, Vijftig Bunder en Appelbergen, met een mix van verharde en onverharde paden en diverse hoogteverschillen. Onderweg stond Eric ons aan te moedigen en tot mijn verbazing was Rick er ook met muzikale ondersteuning en snoep. Bedankt dat jullie er waren, dit geeft altijd een extra stimulans om door te gaan.
Na de finish delen we onze ervaring, waarbij we blij en tevreden zijn met onze presentaties. Nog even napraten met alle andere bekenden voor ik richting huis ga. Het zit er weer op.
Nog veel meer foto’s zijn te vinden in het album van Artemis Winsum gemaakt door Herman Rinket (klik op de link hieronder)
Zaterdag 31 januari 2026 zal voor deze editie van de “Rondje Roege Baarg” de analen ingaan als de meest zware tocht tot nu toe. Dit kan ik makkelijk schrijven omdat dit mijn eerste keer was dat ik meegedaan heb en zal waarschijnlijk weerlegd worden door mensen die eerder deelgenomen hebben en dit, vanzelfsprekend, ook van hun tocht vonden, but “never the less . . .”, het was een tocht door een prachtig gebied waar we door plaatsen als Ter Wupping, Veele en Wessinghuizen zijn gekomen. Nou, ik had van twee van de drie nog nooit gehoord.
Vooraf hadden zich een zestal enthousiastelingen opgegeven, te weten: Frouk, Elsbeth, Erwin, Henk, Jac en Ronald. Jammer genoeg hadden Elsbeth en Erwin zich al vroegtijdig afgemeld in verband met ziekte en een blessure. Frouk zag het zaterdagochtend alsnog niet zitten om de strijd met de elementen aan te gaan en had dan ook afgezegd. Bleven er een drietal strijders over die het aandurfden om de elementen te trotseren.
Na een prettig ontvangst in het MFC in Onstwedde waar wij onze startnummers konden afhalen was het een komen en gaan van hardlopers, wandelaars, vrijwilligers en EHBO-ers. Dit was zeer aangenaam omdat het weer buiten nog niet uitnodigend was. Het was namelijk lichtjes begonnen met regenen. Dus om vijf voor elf de tassen in de auto en direct door naar de start. De start van de 4 uitgezette afstanden was gelijktijdig wat, gezien het aantal deelnemers, heel goed te doen was. Wij hadden ons ingeschreven voor de crossloop over 18,9 km.
Na de start ging het verharde al vrij snel over in onverhard. Dit betekent opletten! Ijzige stukken werden afgewisseld met sneeuwbedekte stukken en vervolgens weer stukken waar helemaal niets lag. Over de bospaden was het oppassen voor boomstronken en in de bochten was het oppassen dat je niet weggleed evenzo op schuine hellinkjes die verdekt onder een sneeuwlaag voor onverwachte situaties zorgden.
De vele vrijwilligers aan het parkoers, evenals de diverse verzorgingsposten, zorgden ervoor dat we veilig en zonder enige tekortkoming rond konden komen. De gepijlde route was goed te volgen op één puntje na. Op het bordje stond “10 km rechts”. Wij samen met enkele andere lopers van de mik, hoe dan? Wij lopen 18,9 km en daarvoor staat er helemaal geen bordje. Verwarring alom totdat Henk de loze opmerking maakte: wij zien hier op het 10 km-punt en we moeten hier gewoon rechtsaf. Hoe simpel kan het zijn . . . Ik weet niet waar we terecht gekomen waren als we Henk niet bij ons hadden gehad. . .
Doordat het constant het een beetje regende en we dan voor de wind liepen, wat aangenaam voelde, en dan weer tegen de wind in moesten, wat weer een stukje afzien was maakte het, in samenhang met de ondergrond, tot een uitdagend geheel.
We wisten echter dat bij de eindstreep een lekkere bak snert op ons stond te wachten. Dit heeft ons alledrie gestimuleerd om de genoemde afstand ruim binnen de twee uren te lopen. Nou, die snert was meer dan de moeite waard, Chapeau!
We hebben deze loop nu in winterse omstandigheden meegemaakt maar hij zal ongetwijfeld in wat zonnige omstandigheden minstens zo mooi zijn. Dus een aanbeveling voor volgend jaar!
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.
