17 november Zevenheuvelenloop


Door Monique

De Zevenheuvelenloop stond al tijden op mijn lijstje met loopjes waar ik nog eens aan mee wil doen. Vandaag stond hij op het programma! Papa (Menno van der Meer) en ik gingen samen met de trein van Groningen naar Nijmegen. De Zevenheuvelenloop staat bekend als een van de meest duurzame runs in Nederland, mede omdat ze lopers stimuleren om met het openbaar vervoer te reizen. Bij aankoop van een startkaart heb je de mogelijkheid om goedkoop een NS-dagkaart aan te schaffen waar wij gebruik van hebben gemaakt.

Na een goede reis met (hoe kan het ook anders) een koffietje van de Broodzaak en heel erg veel andere lopers kwamen we op tijd aan in Nijmegen. Onderweg van het station naar het startgebied loop je door de expo waar papa een paar samples met wasmiddel speciaal voor sportkleding kreeg aangeboden. Daarna kwamen we langs een muur met alle deelnemers waar we natuurlijk even onze naam moesten opzoeken, en vonden!

We liepen door naar het startgebied en na een Dixi-bezoekje en banaantje waren we klaar voor de start! We stonden beide in startvak oranje en rond 13:10 klonk het startschot. Het was een “afgeknepen” start (een zogenaamde zandloperstart): je werd door een smalle doorgang gelaten zodat iedereen daarna genoeg ruimte had om te kunnen lopen.

15 kilometer loop je door een super mooie bosrijke omgeving, prachtig in deze tijd van het jaar. De route schijnt het snelste 15-kilometer parcours van Nederland te zijn en dat werd vandaag weer bewezen met het wereldrecord dat verbroken werd.

Ik heb ze niet geteld, maar de Zevenheuvelenloop doet zijn naam zeker eer aan en heuvels kom je onderweg tegen. Het schijnen er zelfs meer dan zeven te zijn. Zeven betekent in dit geval ‘sijpelen’, wat slaat op het sijpelende water dat door de heuvels loopt. Erg indrukwekkend om de hele sliert lopers voor je te zien voordat je zelf heuvel op gaat. Gelukkig viel het mij elke keer mee; van tevoren leek het hoog, maar als je eenmaal de heuvel op gaat merk je er niet zoveel van. Heuvelaf was geweldig, alsof je over het asfalt vliegt!


Na 1:16:08 kwam ik over de finish en papa was erg verbaasd toen hij mij zo snel nadat hij was gefinisht (1:12:33) al zag. Zelf was ik ook positief verrast; ik was bang dat ik te snel begonnen was, maar ik kon het tempo goed vasthouden zonder al te veel moeite! Dat had ik van tevoren niet gedacht en durven hopen. We kregen een toffe houten medaille, een duurzaam alternatief. We konden nog even ‘lekker’ uitlopen (lees: rennen) met een sprintje naar de trein maar gelukkig hadden we deze gehaald en konden we napraten tijdens de treinrit.

Koert en Ans waren ook aanwezig maar helaas hebben we elkaar niet getroffen. Niet gek ook voor een loop met veel deelnemers (zo’n 24.000) en negen startvakken. Ondanks de drukte was het erg goed georganiseerd. Genoeg verzorgingspunten, iedere kilometer werd je tijd geklokt en we hoefden we niet lang te wachten bij de kledingafgifte. Een aanrader!

Aanvulling door Ans

Koert en ik mochten meedoen via AON fitclub. Tot in de puntjes verzorgd, met ontvangst in het concertgebouw de Vereeniging, direct bij de start. Onze start was rond 13.45 uur, het leuke daaraan was dat wij de 1e dame nog even konden aanmoedigen, zij was bezig met de laatste meters en wij met onze eerste meters. Spectaculair om te zien.

Koert liep helaas niet zo lekker, last van zijn kuiten terwijl de  echte klimmetjes nog moesten beginnen. Uiteindelijk toch  besloten om samen te blijven. Aan het eind begon Koert gelukkig wat lekkerder te lopen en kwamen we over de meet na 1 uur en 27 minuten.

Het parcours was erg druk, wel heel sfeervol met veel muziek en mensen die je aanmoedigen. Met je naam op het startnummer wordt je naam regelmatig geroepen. De omgeving was prachtig met het gebladerte van de bomen in de herfsttinten.

Het was alweer 11 jaar geleden dat wij hier voor het eerst hebben gelopen. Eigenlijk was er niet veel veranderd, nog steeds leuk en goed georganiseerd. Eens met Monique, een aanrader!

klik hier voor meer foto’s